W środku nocy trzymałem Jantka na rękach całą we krwi — nie wiedziałem jeszcze, czy przeżyje do rana, ani czy ja będę miał siłę zadzwonić po weterynarza.
Jestem Adam z Łodzi. Po śmierci żony zamknąłem się w sobie, unikając ludzi, aż przypadkowy pies zrewolucjonizował mój świat — choć na początku nie chciałem mieć z nim nic wspólnego. Jantek, bo tak go nazwałem, doprowadził do trzech decyzji, których nigdy nie odwrócę: rzuciłem pracę, odbudowałem relację z synem i pierwszy raz od lat poczułem, że żyję.