Do dziś słyszę trzask szuflady, kiedy brat rzucił testamentem o stół i powiedział, że już nie ma rodziny. Zostałem z domem, którego wcale nie umiałem się cieszyć, i z matką, która gasła na naszych oczach, błagając o jedno spotkanie. Opowiadam to, bo czasem największa krzywda nie dzieje się przez pieniądze, tylko przez milczenie, dumę i rzeczy, których nie cofnie się już nigdy.