Siedziałyśmy z Laną na starym, wysiedzianym kanapie, obie porzucone – ona przez chłopaka, ja przez męża. W tej ciszy i łzach zaczęłyśmy odkrywać siebie na nowo, zbliżając się bardziej niż kiedykolwiek. To opowieść o bólu, rodzinnych tajemnicach i sile, którą można odnaleźć nawet w najciemniejszych chwilach.