Stałam w kuchni naszego rodzinnego domu i pierwszy raz w życiu powiedziałam siostrze, że mam dość, bo od lat utrzymywałam wszystko sama, a ona wpadała tylko z pretensjami. Bolało mnie nie tylko zmęczenie i rachunki, ale też to, że w miejscu pełnym wspomnień zaczęłyśmy widzieć w sobie wroga. Dopiero kiedy obie powiedziałyśmy na głos, jak bardzo się boimy i jak bardzo nam ciężko, znalazłyśmy sposób, żeby nie stracić ani domu, ani siebie nawzajem.