Nazywam się Agnieszka Nowak i opowiem Wam, jak straciłam moją najbliższą przyjaciółkę przez przemoc domową, a po latach milczenia i bólu odnalazłam ją i pomogłam jej odzyskać siebie. Przez codzienne sceny z warszawskich autobusów, bazarów i ciasnych mieszkań zmierzyłam się z własnym strachem, poczuciem winy i pytaniem: czy można uratować kogoś, kto nie chce być uratowany? Ta historia to mój sposób na zrozumienie, gdzie kończy się odpowiedzialność przyjaciela, a zaczyna odpowiedzialność rodziny i społeczeństwa.