Patrzyłam na życie mojego syna i jego żony z rosnącym gniewem, bo wszystko było tam odwrócone względem tego, w co wierzyłam całe życie. Bolało mnie to bardziej, niż chciałam przyznać, i długo myliłam troskę z ocenianiem. Dopiero kiedy zobaczyłam, ile w ich związku jest szacunku, wsparcia i zwykłej codziennej czułości, zrozumiałam, jak bardzo sama byłam więźniem starych przekonań.