Siedziałem przy kuchennym stole u rodziców i patrzyłem, jak mama po raz pierwszy od lat odmawia mi pieniędzy na kaucję i pierwszy czynsz. Wtedy byłem wściekły i przekonany, że zostawili mnie samego w najgorszym możliwym momencie, kiedy wynajem mieszkania stał się dla zwykłego człowieka prawie nieosiągalny. Dopiero kilka miesięcy później, gdy sam znalazłem sposób, żeby się utrzymać, zacząłem się zastanawiać, czy ich okrutna decyzja nie była jedyną rzeczą, która mogła mnie naprawdę obudzić.