Stałam w kuchni z drżącymi rękami i pierwszy raz od lat powiedziałam mężowi, że już nie dam się spychać na margines własnego życia. Przez lata nosiłam na sobie samotność połogu, macierzyństwa i codziennego upokorzenia, aż w końcu terapia nauczyła mnie, że to nie ja jestem problemem. Teraz stoję między strachem a ulgą i naprawdę nie wiem, czy da się jeszcze uratować nasze małżeństwo.