Pamiętam dzień, kiedy stanęłam w kuchni z mokrymi rękami i usłyszałam, że znowu „przesadzam”, chociaż od rana nie usiadłam nawet na pięć minut. Opowiadam o tym, jak próbowałam być dobrą matką, żoną i gospodynią, podczas gdy w naszym mieszkaniu teściowa traktowała wizyty jak wczasy, a ja coraz bardziej znikałam. To historia o zmęczeniu, cichych pretensjach i o tym, jak łatwo kobieta może zostać sama pośrodku własnego domu.