Śmiali się, kiedy mówiłam, że ktoś chodzi wokół naszego domu. Przestali dopiero wtedy, gdy okradziono nas do ostatniej złudnej pewności
Pamiętam ten moment, kiedy stałam boso w kuchni i patrzyłam na otwartą furtkę, choć wieczorem sama ją zamykałam. Próbowałam powiedzieć mężowi i dzieciom, że ktoś obcy kręci się wokół naszego domu, ale słyszałam tylko, że przesadzam i sama się nakręcam. Dopiero gdy zniknęły pieniądze, biżuteria i sprzęt z garażu, wszyscy zrozumieli, że nie bałam się bez powodu, tylko zostałam sama ze strachem we własnym domu.