Stałam w przedpokoju z torbą na fitness, kiedy moja córka spojrzała na mnie tak, jakbym zrobiła coś wstydliwego. Myślałam, że kłócimy się o legginsy, szminkę i to, jak wypada zachowywać się babci, ale pod tym wszystkim siedziały stare żale, zmęczenie i pieniądze. Najbardziej zabolało mnie to, że w pewnym momencie przestałam być dla niej matką, a zaczęłam być kimś, kogo można ustawić pod potrzeby całej rodziny.