Od tamtego marcowego poranka cały mój świat runął. Mój mąż uznał, że powinnam przejąć całą odpowiedzialność za opiekę nad jego matką, bo przecież jestem kobietą i „najlepiej się do tego nadaję”. Moja decyzja w tej sprawie przewróciła nasze życie do góry nogami i dziś zadręczam się pytaniem: dokąd prowadzi nas wieczne poświęcenie się dla innych?