Wszystko, co budowałam przez dziesięć lat, rozpadło się w jeden dzień. Mój mąż, Tomek, po raz kolejny przegrał nasze oszczędności, a nasza córka Zosia nauczyła się nie prosić o nic, gdy tata milczy. Dziś patrzę w lustro i nie poznaję kobiety, którą kiedyś byłam – pełnej marzeń i nadziei.