Od lat patrzę, jak moja córka Emilia coraz bardziej faworyzuje swojego syna, a moja wnuczka Zosia gaśnie w cieniu brata. Jako babcia próbowałam rozmawiać, tłumaczyć, ale napotykałam tylko mur obojętności. Teraz stoję przed dramatycznym wyborem: czy zabrać Zosię do siebie i ocalić jej dzieciństwo, czy dalej patrzeć, jak traci radość życia?