Usłyszałam od męża, że „każda kobieta przez to przechodzi”, kiedy wróciłam z dzieckiem z SOR-u i ledwo stałam na nogach

Siedziałam na zimnej podłodze w kuchni, kiedy mój synek znowu zaczął się dusić od kaszlu, a ja czułam, że zaraz sama się rozpadnę. Opieka nad chorym dzieckiem i depresja poporodowa wciągnęły mnie tak głęboko, że przestałam dla własnego męża istnieć jako człowiek. Dziś stoję przed pytaniem, które nie daje mi spać: ratować ten dom za wszelką cenę czy ratować siebie, zanim naprawdę będzie za późno.