Stałam w kuchni moich rodziców, kiedy mama spojrzała mi w oczy i powiedziała, że zdradziłam ich bardziej niż obcy człowiek. Przez lata uciekałam od własnego pochodzenia, ukrywając małżeństwo i nowe życie w Warszawie, bo bałam się, że prostota mojej rodziny wszystko mi odbierze. Dziś próbuję posklejać to, co sama rozbiłam, ale nie wiem, czy na takie rany istnieje jeszcze jakieś lekarstwo.