Moja historia zaczyna się w warszawskim autobusie, gdy w oczach nieznajomej kobiety rozpoznałam moją dawną przyjaciółkę, Milenę. Przez lata zmagałam się z poczuciem winy, że zostawiłam ją samą w cieniu rodzinnej przemocy. To opowieść o odwadze, strachu i o tym, jak jedno wyciągnięcie ręki może zmienić czyjeś życie.
Mam na imię Weronika i pewnego dnia postanowiłam przestać golić nogi oraz pachy. To, co miało być małym krokiem ku wolności, wywołało burzę w mojej rodzinie i otoczeniu. Opowiadam o tym, jak walczyłam z uprzedzeniami i próbowałam odnaleźć siebie w świecie pełnym oczekiwań.
Od zawsze czułam, że nie pasuję do świata Bartka. Jego rodzice patrzyli na mnie z góry, a ja walczyłam o naszą miłość, mimo że wszystko było przeciwko nam. Czy można wygrać z uprzedzeniami i czy warto poświęcić siebie dla kogoś, kto nie potrafi się postawić własnej rodzinie?
Zawsze myślałam, że emerytura to czas spokoju i rodzinnego ciepła, ale rzeczywistość okazała się zupełnie inna. Zmagam się z samotnością, niezrozumieniem i poczuciem bycia zbędną w życiu moich najbliższych. To historia o tym, jak trudno odnaleźć siebie, gdy świat wokół ciebie idzie dalej bez ciebie.
Mam siedemdziesiąt cztery lata i całe życie poświęciłam rodzinie. Gdy podjęłam decyzję, by przekazać mieszkanie wnukowi, moja córka zerwała ze mną kontakt. Czy naprawdę wychowałam dzieci, dla których liczy się tylko majątek?