Mam na imię Zuzanna i nigdy nie sądziłam, że będę musiała wyprosić własnego brata z domu. Ta historia to opowieść o rodzinnych granicach, zdradzie zaufania i o tym, jak trudno być „tą złą”, gdy wszyscy oczekują poświęcenia. Moje doświadczenie to głos dla tych, którzy boją się postawić na swoim w imię świętego spokoju.
Mam na imię Halina, mam 67 lat. Oddałam swoje mieszkanie, by pomóc dzieciom, a teraz czuję się niepotrzebna i zapomniana. To opowieść o poświęceniu, rodzinnych konfliktach i samotności, która boli bardziej niż cokolwiek innego.
Opowiadam, jak po latach życia w cieniu oczekiwań męża i teściów, zebrałam się na odwagę, by wyrzucić ich z mojego życia. To historia o bólu, przemilczanych konfliktach i ostatecznym przebudzeniu. Czy naprawdę można być szczęśliwą, zostawiając za sobą wszystko, co znane?