Zaczęło się od nagłego huku i plamy krwi na moim szarym dywanie — wtedy pierwszy raz zobaczyłam Korka. Zamiast szukać wsparcia u ludzi, zamknęłam drzwi i pozwoliłam, żeby to pies wyrwał mnie z mojego kokonu po rozwodzie. Nie spodziewałam się, że przez niego podejmę decyzje, które odmienią moje życie — zrezygnuję z pracy, pogodzę się z ojcem i nauczę się znowu ufać ludziom.